نماینده چایکاران شمال:

مسئولان استانی و کشوری به صنعت چای توجه لازم را ندارند

مسئولان استانی و کشوری به صنعت چای توجه لازم را ندارند
شبکه خبری، رسمی گیلان ۲۴: عدم توجه برخی مدیران در دولت ومسئولان استانی ، تجاوز تجار زیادی خواه منفعت طلب به عرصه صنعت چای با واردات پر حجم و غیر ضروری، همچنین رسیدگی نکردن به وضیت چایکاران موجب کم رونق شدن این صنعت مهم و کاهش اراضی زیر کشت از ۳۴ هزار هکتار به ۱۸ هزار هکتار و تولید چای خشک از ۷۰ هزار به حدود۳۰ هزار تن شده است.www.gilan۲۴.ir


تجار چای غیر کارشناسی وخلاف واقع  می گویند که مصرف چای خشک در ایران 120 هزار تن چای خشک  می باشد

 
مسئولان استانی و دولتی به صنعت چای کم توجه هستند

 

 کشور در سال به حداکثر ۵۰ هزار تن چای وارداتی نیاز دارد


درگذشته صنعت چای رونق فراوانی داشت


سطح زیر کشت چای از 34 هزار هکتار به 18 هزارهکتار رسیده است

!
استاندار فعلی حتی یک بار به سازمان چای در لاهیجان نیامده است

!
وزیر جهاد کشاورزی به جای نیجریه به اراضی شمال توجه بیشتر کند


اگر مسئولین عزیز،حاکمان سیاسی، اجرایی همراه تولید کنندگان نشوند، مشکلات موجود صنعت  چای هرگز حل نخواهد شد.
تجار با شرف کم نداریم، ولی عده ای از تجار با واردات بی حد در صدد نابودی صنعت چای هستند

گروه رسانه ای با مردم (" با مردم ، برای مردم") در گفت و گوی صمیمی با نائب رئیس شرکت تعاونی تامین نیاز نوآوران صنعت چای کشورمسائل مربوط به این صنعت را مورد بررسی و کندوکار قرار داد که مشروح این مصاحبه تقدیم شما مردم شریف به خصوص کشاورزان چایکار پرتلاش شمال ایران می شود.


مهندس هادی امیدی که بخشی از سوابق مسئولیتی اش نائب رئیس شرکت تعونی  تامین نیاز صنعت چای کشور،  سه دوره منتخب چایکاران در صندوق توسعه و حمایت از چایکاران، نماینده چایکاران شمال و ... است و به مصاحبه های شفاف، صریح و بی پرده مشهور است، عنوان کرد: الحمدالله تجار با شرف کم نداریم ، ولی عده ای از تجار با واردات بی حد در صدد نابودی صنعت چای هستند و متاسفانه این روند را با قدرت ادامه می دهند که باید یک جایی جلوی آنها براساس قانون کشور گرفته شود.
وی با سلام و درود به مردم گیلان و غرب مازندران مناطق چای خیر کشور و به ویژه به چایکاران این نواحی ، گفت: چای تولیدی در ایران از باب سلامت، استفاده نکردن از هیچ گونه سموم شیمیایی در باغات  ، بدون هر گونه افزودنی " رنگ و اسانس" ، ارگانیک به علت  نداشتن فلرات سنگین و سموم  و دیگر امتیازات در حال حاضر بهترین چای در تمام کشورها محسوب می شود که البته بر روی این مسائل مهم کار لازم انجام نشده است.

طبق بررسی ها و تحقیقات نوشیدن یک فنجان یا لیوان چای در روز موجب آرامش فرد و رفع خستگی می شود و باید اعتراف کرد، در سالهای نه چندان دور این صنعت رونق بسیارداشت و در گیلان و بخشی از مازندران به تنهایی اقتصادی یک خانواده نسبتا پر جمعیت را تامین می کرد.
در این دوره زمانی " قبل از پیروزی انقلاب" به دلیل توجه  و حمایت های موثر از صنعت چای ، کشاورز هرگز در اندیشه زمین زیر کشت و یا تغییر کشت نبود ، در حالی که شرایط کاملا تغییر کرده و بسیاری از چایکاران یا زمین را فروختند و یا به علت عدم تناسب میان هزینه ها و در آمد خانواده – تغییر کاربردی دادند. 
حمایت در آن دوره تاریخی موجب شد تا کشاورزان به کشت این محصول رغبت پیدا کنند و حتی باغهای دولتی احداث شد و در روستاهای مناطق چای خیز بسیاری از فرزندان چایکار به درجات علمی ، پژوهشی و پزشکی رسیدند.


این چهره شناخته شده صنعت چای بیان کرد: بسیاری صنعت چای را در دوره تاریخ قبل و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی تقسیم بندی می کنند و اجازه بدهید این تقسیم بندی را به سه دوره قبل از انقلاب ، بیست تا 25 سال اول پیروزی انقلاب و پس از آن تقسیم بندی کنم.
در حدود سه دهه اول انقلاب وضعیت صنعت چای از نظر اراضی زیر کشت، تولید سالانه  ، عدم نیاز به واردات ، اقتصادی بودن محصول، حمایت دولتها در خور توجه بود ، ولی از این تاریخ به بعد به دلیل اشتباهات مسئولان چه در شمال و گیلان مرکز اصلی تولید چای و چه در کشور " در دولت ها و وزارت جهاد کشاورزی" شرایط دچار چالش و رکود شد و این روند ادامه دارد.
به گفته مهندس امیدی مادامی که مدیران کشور و استان به این صنعت توجه نکنند ، نباید انتظاری برای بهبودی شرایط داشت و زمانی که استاندار در مدت مسئولیت حتی یک بار به سازمان چای مستقر در لاهیجان سرکشی نکرده  و یا آنکه وزیر جهاد کشاورزی عنوان می کند، آمادگی کشت و تولید در نیجریه هستند، وضعیت به همین روال پیش خواهد  رفت.
زمانی در صنعت چای چهره هایی مانند مرحوم ایرج هوسمی ، مرحوم رئیسیان یا همکاری های رهبری املشی نماینده چند دوره مردم منطقه رودسر و املش در مجلس و پیگیری های استاندار در دولت قبل " آقای دکتر عباسی " و زمانی که نماینده مردم در خانه ملت بود ، موجب شد ، کشاورزان امید خود را از دست ندهند و در فکر فروش و تغییر کاربری زمین نباشند.
پس از این دوران از یک سو ، عدم توجه مدیران استان و کشور و از سوی دیگر وجود تورم و گرانی های پیاپی و به صرفه نبودن تولید  هم چنین باید گفت ، دشمنی عده ای از تجار " جریان پرونده چای دبش و امثال آن " شرایط کنونی را بر صنعت چای تحمیل کرد.

نائب رئیس شرکت تعاونی تامین نیاز نوآوران صنعت چای کشور متذکر شد، با در نظر گرفتن جمعیت 90 میلیون نفری کشور که بخشی از آنها کودکان و نوزادان و سالخوردگان هستند  و افزایش انواع نوشیدنیهای دیگر مانند قهوه، نسکافه، دمنوش ها و ... جمعیت  ایران هم اکنون در سال به 65 هزار تن چای خشک نیاز دارد که حدود  30 هزار تن آن در فصل زراعی  تولید می شود و احتمال دارد در این فصل به علت شرایط جوی مناسب کمی بیشتر تولید داشته باشیم.
در همین شرایط تجار از مجاری قانونی و غیر قانونی 120 هزار چای دارای رنگ و اسانس و غیر ارگانیک وارد کشور می کنند و با تبلیغات گسترده جلوی فروش و مصرف چای داخلی را راکد می کنند.


از مهندس امیدی درباره نقش مسئولان برای حذف تجاری که فقط به فکر منافع خود و نابودی صنعت چای هستند و یا این نقش در حمایت از کشاورزان سئوال شد و پاسخ دادند:

اگر حاکمان سیاسی و  اجرایی ما با آن عزیزان همراه و همدل نباشند و هدایتگری نکنند مشکلات ما دیده می شود و مورد حمایت خواهیم بود در غیر این صورت راه به جایی نمی بریم.

وی خاطر نشان کرد: مسئولان مربوطه نباید چنین تصوری داشته باشند که اگر تولید در داخل کشور کم شد ، واردات خواهیم کرد در حالی که در این شرایط مردم نیاز دارند  برای صبحانه یک استکان چای داشته باشند و چنانچه امکان واردات به هر علتی نبود – چه باید کرد. ؟ آیا باغات چای را دوباره می توان به سادگی و با هزینه ها محدود بازگرداند.
به گفته مهندس امیدی، زمانی در سالهای دفاع مقدس در همین 34 هزار هکتار باغ چای که به نصف کاهش یافته 70 هزار تن چای خشک تولید می کردیم و جمعیت کشور هم خیلی کمتر بود با این حال کشاورز حمایت می شد.
در حال حاضر هم چایکاران در بعضی زمینه ها حمایت می شوند اما این حمایت ها کافی نیست که اگر بود زمین پدری را رها نمی کرد.
پیامد تحولات در صنعت چای تصمیم به انحلال سازمان چای گرفته شد که باز هم ناامیدی فراوانی در میان کشاورزان ایجاد کرد و به تناسب همین خلاء که ایجاد شد ، چایکاران دچار نومیدی و بی پناه شدند و در همین دوره شاهد بیشترین ضربات به صنعت چای هستیم و میزان سطح زیر کشت 10 تا 12 هزار هکتار تنزل پیدا کرد که حکایت از سیاست گذاری های نادرست و تصمیم ها نابه جا بود.
در دوره دولت نهم و دهم تصمیم این شد که از صنعت چای حمایت جدی صورت گیرد و خوشبختانه سازمان چای دو باره احیا شد ، لکن تا حد زیادی دیر شده بود و سطح زیر کشت و میزان تولید به حداقل ممکن رسیده بود.

نماینده چایکاران شمال تاکید کرد: با شرایط موجود با وجود آنکه امسال نرخ برگ سبز چای در ابتدای کمی مناسب باشرایط اقتصادی حاکم بر کشور بود  و برای چایکاران رضایتبخش بود، به یکباره با افزایش قیمت ها و تورم سنگین بار دیگر به فضای خاص  مقرون به صرفه نبودن این محصول رسیده ایم  و تا بیش از این دیر نشده ،  دولت ، وزارت جهاد کشاورزی و مسئولان استان به خصوص نمایندگان مردم در مجلس باید همت مضاعف در این عرصه داشته باشند.


مهندس امیدی در پایان این مصاحبه بیان کرد: تا زمانی که دشمنان قسم خورده صنعت چای در صحنه حضور داشته باشند و دولت ها از تولید کنندگان حمایت نکنند ، کشاورز احساس رضایت و اعتماد نخواهد داشت  و باید چاره اندیشی اساسی در این راستا صورت گیرد./.

 

 
شبک