علی باقری کنی دوشنبه شب در گفتگوی ویژه خبری اظهار کرد: جمهوری اسلامی ایران در برابر دو مرحله تجاوز نظامی با تکیه بر ظرفیت‌های ملی خود ایستادگی کرد و توانست به موفقیت دست یابد.
معاون سیاست خارجی و امنیت بین‌الملل دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی ادامه داد: کشورهای منطقه به این جمع‌بندی رسیده‌اند که راهی جز تعامل، همکاری و هم‌افزایی منطقه‌ای برای تأمین امنیت وجود ندارد.
تجهیزات و تسلیحات ما حاصل ذهن و اندیشه دانشمندان جوان کشورمان است
چهار کشور منطقه در نشست چهارجانبه حضور داشتیم. این نشست در پی تحولات مهم و راهبردی‌ای برگزار شد که طی چند ماه گذشته در منطقه، با محوریت تجاوز ددمنشانه رژیم صهیونیستی و دولت تروریستی آمریکا، شکل گرفته بود. این نشست، به هر حال، اتفاقی قابل‌توجه بود.
واقعیت این است که امروز همه اذعان دارند مقاومت نیروهای مسلح و مردم ما، در کنار تدبیری که رهبری عزیزمان به کار گرفتند، توانسته است آمریکا را علاوه بر ناکام گذاشتن در دستیابی به اهدافش، مستأصل نیز کند.
افزون بر این، رژیم صهیونیستی در وضعیت خوبی به سر نمی‌برد و شرایطی که پس از تجاوز به جمهوری اسلامی ایران ترسیم کرده بودند، مطابق برنامه‌هایشان پیش نرفت.
به نظر من، دو نکته اساسی در این زمینه رخ داد نکته اول این بود که جمهوری اسلامی ایران با اتکا به توانمندی‌های ملی و درونی خود، در برابر این دو تجاوز آشکار که در دو مقطع و از سوی دو رژیم صورت گرفت، ایستادگی کرد و در هر دو مرحله به موفقیت دست یافت.
نکته دوم این بود که توانمندی‌های ما برای مقابله با این دو تجاوز، از ظرفیت‌های داخلی‌مان نشات می‌گرفت. تجهیزات و تسلیحات ما همگی حاصل ذهن و اندیشه دانشمندان جوان خودمان و همچنین تلاش صنعتگران و فناوران کشورمان بود. این توانمندی‌ها در میدان عمل نیز به اثبات رسید.
در نهایت، کسی نمی‌تواند این واقعیت را کتمان کند که آمریکایی‌ها و کشورهای غربی چند دهه است که ما را در عرصه‌های راهبردی تحریم کرده‌اند.
امروز تحریم‌های آن‌ها جلوه‌های دیگری پیدا کرده و واقعیت‌های وحشتناک و توحش‌آمیز آن‌ها بیش از پیش برای مردم دنیا روشن شده است.
با این حال، آن‌ها در طول چند دهه گذشته، به‌ویژه در عرصه نظامی، اجازه نمی‌دادند تجهیزات و امکانات پیشرفته در اختیار ما قرار بگیرد. اما پیشرفت‌هایی که در عرصه نظامی به همت جوانان ما در نیروهای مسلح حاصل شد، در مرحله عمل توانست کارایی و کارآمدی خود را به اثبات برساند.
بهترین دلیل این موضوع نیز آن است که آمریکا و رژیم صهیونیستی موفق به تأمین اهداف خود نشدند.
نشست امروز تهران، ثمره مقاومت ملت ایران و رشادت نیروهای مسلح بود
اتکا به توانمندی‌های درونی راهگشاست. از سوی دیگر، برخی کشورهای منطقه تصور می‌کردند با پیوند خوردن به قدرت بزرگی مانند آمریکا می‌توانند خود را از هرگونه تهدیدی مصون کنند؛ اما در عمل دیدند که چنین تصوری با واقعیت منطبق نیست. ازاین‌رو، کشورهای منطقه به این جمع‌بندی رسیدند که راهی جز اتکا به تعاملات منطقه‌ای و برقراری امنیت بر پایه همکاری و هم‌افزایی میان کشورهای منطقه وجود ندارد.
به نظر من، نشست امروز تهران را می‌توان ثمره مقاومت قهرمانانه ملت ایران و رشادت پیروزمندانه نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران دانست؛ نشستی که در آن، این کشورها به جمع‌بندی مشترکی رسیدند، هرچند اولویت‌ها و رویکردهایشان تفاوت‌های قابل‌توجهی با یکدیگر دارد.
بی‌ثبات سازی رژیم صهیونیستی چهارچوبی مهم برای وفاق کشورهای منطقه ایجاد کرده است
پس از اتفاقات سال‌های گذشته، رژیم صهیونیستی به زعم خود قدرتش را به رخ دیگر بازیگران کشید اما در عمل سبوعیت و نداشتن حد و مرز در زیاده‌خواهی را نشان داد.
بحث اسرائیل بزرگ بسیاری از کشورهای منطقه را در بر می‌گیرد، و این موضوع که این رژیم عامل بی‌ثباتی در منطقه است، چهارچوبی برای وفاق کشورهای منطقه در جهت ایجاد امنیت درونی فراهم کرد.
بحث نشست‌های دو یا چند جانبه با محوریت جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک نیاز مطرح بود.
در نشست تهران هر چهار طرف به دنبال ایجاد مسیری برای همکاری بودند
اما چندی قبل، این سه کشور، یعنی پاکستان، عربستان سعودی و ترکیه، نشستی را در پاکستان برگزار کرده بودند. آن‌ها بسیار مایل بودند که ایران نیز در آن نشست شرکت کند، اما شرایط برای حضور طرف ایرانی فراهم نبود.
مدتی بعد، این سه کشور در ترکیه نشست دیگری برگزار کردند. در آن مقطع نیز آن‌ها ابراز تمایل کردند که طرف ایرانی در نشست حضور داشته باشد؛ اما این بار، خود آن‌ها مبتکر این ایده بودند که به ایران سفر کنند و این نشست در تهران برگزار شود.
همین چندی قبل، زمانی که فرمانده ارتش پاکستان به تهران آمده بود، در دیداری که با سرلشکر رضایی داشت، گفت یکی از اهداف اصلی من از سفر به تهران این بود که این موضوع را به اطلاع شما برسانم که ما سه کشور تمایل داریم به تهران بیاییم و نشستی با یکدیگر داشته باشیم.
ایران؛ حلقه اتصال پاکستان، ترکیه و عربستان در مسیر امنیت منطقه‌ای
پاکستان، ترکیه و عربستان سعودی از نظر جغرافیایی با هم فاصله دارند کشوری که می‌تواند این سه جغرافیای جدا از هم را متصل کند جمهوری اسلامی ایران است لذا ایران در این امر نقش محوری دارد.
جمهوری اسلامی ایران تنها کشوری بود که به طور عملی مقابل توحش صهیونیست‌ها و تجاوزات رژیم آمریکا ایستاد و کسب موفقیت و پیروزی کرد.
مجاهدت‌ها و تلاش‌ها و ایثارها و خون‌ها و اقتداری که ملت ایران در طول این چند ماه از خودش بروز داد ثمرش در واقع این است که این کشورها به این مساله اذعان کنند و خودشان وارد یک فرایند به اصطلاح همکاری و تعامل با محوریت امنیت سازی منطقه‌ای شوند.
اتفاق‌نظر کشورهای منطقه درباره نقش رژیم صهیونیستی در بی‌ثباتی منطقه، دستاوردی بزرگ است
شکل‌گیری اراده چهار کشور برای برگزاری این نشست در تهران، تأکید بر تعامل و همکاری در گفتگوها و استمرار این مسیر، چشم‌انداز روشنی برای امنیت و ثبات منطقه ایجاد می‌کند و نباید به‌سادگی از آن گذشت. اینکه کشورهای منطقه وفاق یافته‌اند که رژیم صهیونیستی منشأ بی‌ثباتی، بحران، تنش و عدم استقرار در منطقه است، دستاوردی بسیار بزرگ محسوب می‌شود.
در سال‌های گذشته، برخی کشورها به‌اشتباه یا تعمداً تلاش می‌کردند ایران را تهدید منطقه معرفی و رژیم صهیونیستی را سفیدشویی کنند؛ اما اکنون همه اذعان دارند که رفتار و نگاه رژیم صهیونیستی عامل اصلی سلب آرامش است. جمهوری اسلامی ایران امروز به‌عنوان میزبان، توانست چنین چشم‌اندازی را پدیدار کند.
امنیت‌سازی درون منطقه‌ای یکی از مباحث مهم نشست تهران بود
جلسه با حضور سه کشور عربستان، ترکیه و پاکستان از یک سو و دبیر شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران برگزار شد؛ دیدگاه تمام طرف‌ها بیان شد و هر چهار کشور بر سر ادامه فرآیند توافق داشتند.
هر چهار کشور اذعان داشتند که رژیم صهیونیستی عامل تنش و بحران است؛ اینکه جمهوری اسلامی ایران هدف اصلی و فوری رژیم صهیونیستی است و هدف بعدی دیگر کشورها هستند نیز مورد توافق بود.
یکی از مباحث مهم مطرح شده در نشست امروز امنیت‌سازی درون منطقه‌ای بود؛ در تمام نشست‌ها (از جمله جلسه امروز) این مساله مطرح است که به شهادت رساندن رهبر معظم انقلاب اقدام غیر قابل گذشتی است.
شهادت رهبر انقلاب بدعتی است که نباید در برابر آن سکوت کرد چرا که اهداف بعدی می‌تواند رهبران سایر کشورها باشند.
نمی‌توان پذیرفت که یک کشور در منطقه از امنیت برخوردار باشد، اما کشور دیگری امنیت نداشته باشد
در مقطعی، به‌ویژه طی چند سال اخیر، این‌گونه القا می‌شد و برخی کشورهای منطقه نیز این دیدگاه را ترویج می‌کردند که اگر بتوانند وارد تعامل و پیوند با رژیم صهیونیستی شوند، می‌توانند امنیت خود را تضمین کنند.
تحولات چند ماه گذشته، در عمل، نادرستی هر دو گزاره را ثابت کرد. این دو گزاره، دیدگاه‌های نادرستی هستند که تحولات اخیر بدون نیاز به مباحثه نظری، نادرستی آن‌ها را به اثبات رساند؛ هرچند استدلال‌های نظری قوی نیز در پشتیبانی از این موضوع وجود دارد.
بنابراین، اینکه کشورهای منطقه اکنون به‌طور جدی به دنبال ایجاد امنیت پایدار باشند و به این جمع‌بندی برسند که باید امنیت پایدار را در درون منطقه جست‌وجو کنند، به نظر من، موضوع بسیار مهمی است.
برای پیشرفت کشورهای منطقه به تعاملات و پیوندهای درهم‌تنیده اقتصادی نیاز داریم
در خصوص ترتیبات جدید منطقه، اگرچه مباحث امنیتی محور اصلی را شکل می‌دهد، اما برای دستیابی به اعتمادسازی سیاسی، امنیت‌پایدار درون منطقه ای و پیوستگی میان کشورها، به پشتوانه همکاری‌های درهم‌تنیده اقتصادی نیاز داریم.
در غیر این صورت، اعتماد سیاسی ممکن است مخدوش شود و امنیت نیز پایدار نماند. ازاین‌رو، این امور به یکدیگر پیوسته‌اند. اگرچه در نشست امروز جزئیات همکاری اقتصادی بررسی نشد، اما اصل آن مطرح شد و مقرر گردید در نشست‌های بعدی نیز پیگیری شود؛ مسئله‌ای اساسی که نیازمند رایزنی بیشتر و فراهم کردن بستر همکاری است.
در نشست امروز، درباره اضافه شدن کشورهای دیگر بحثی نشد. تأکید بر این بود که این چهار کشور، رایزنی‌های خود را در همین چارچوب ادامه دهند.
درباره مکان و زمان نشست بعدی نیز رایزنی‌هایی انجام شد، اما جمع‌بندی نهایی صورت نگرفت. قرار شد چهار طرف به رایزنی‌های خود ادامه دهند.
پس از جلسه، سردار رضایی به من گفتند که در اولین فرصت، ما به‌عنوان میزبان نخستین نشست، این موضوع را پیگیری کنیم تا بتوانیم درباره زمان و مکان نشست بعدی به جمع‌بندی برسیم و ان‌شاءالله در آینده‌ای نه‌چندان دور، امکان ادامه این مباحث فراهم شود.
آمریکا و رژیم صهیونیستی مانع امنیت‌سازی و صلح‌سازی درون منطقه‌ای هستند
تاکید تمام کشورهای حاضر در نشست تهران بر امنیت‌سازی درونی بود.
تمام کشورهای منطقه الزاما باید در امنیت‌سازی درونی دخیل باشند، در این صورت این چنین امنیتی پایدار خواهد بود.
پیام نشست تهران، فقط علیه کسانی بود که مخل امنیت منطقه هستند؛ که در راس آن رژیم صهیونیستی و سپس حضور بیگانه‌ای همچون آمریکاست.
آمریکا و رژیم صهیونیستی مانع امنیت‌سازی و صلح‌سازی درون منطقه‌ای هستند.
جمهوری اسلامی ایران چارچوبی را به طرف مقابل ارائه کرد. معروف به پیشنهاد هفت شرطی، دلیل اصلی این اقدام نیز این بود که آمریکایی‌ها در طول دوره گذشته، چندین بار وارد عرصه مذاکره شدند، اما هر بار که پای میز مذاکره آمدند، خود را ملزم به رعایت آداب مذاکره ندانستند و این اصول را زیر پا گذاشتند.
در بهار سال گذشته، آمریکایی‌ها پس از پنج دور مذاکره، جنگ تحمیلی دوم را آغاز کردند.
در پاییز سال گذشته نیز، با وجود حسن‌نیتی که جمهوری اسلامی ایران از خود نشان داد، آمریکایی‌ها در نیویورک وارد مذاکره با جمهوری اسلامی ایران شدند و بحث‌های خوبی نیز مطرح شد؛ اما در نهایت، سازوکار اسنپ‌بک (ماشه) را اجرا کردند.
دیپلماسی آمریکا مبتنی بر فریب است/ اجرای هفت شرط ایران مبنای جدیت آمریکاست
جمهوری اسلامی ایران بحثی منطقی دارد، که اگر آمریکا اراده جدی برای مذاکره منتهی به یک توافق منصفانه دارد باید شروطی را اجرا کند، اگر شروط را اجرا کند نشان می‌دهد که خواهان دستیابی به توافق است و اگر اجرا نکند نشان می‌دهد به دنبال رسیدن به توافق نیست.
در دیپلماسی فریب هست چرا که هر کس به دنبال دستیابی به امتیازات بیشتر است؛ ولی نکته مهم این است که آمریکا طی یک سال و نیم گذشته نشان دادند که دیپلماسی‌شان مبتنی بر فریب است.
تمام طرف‌هایی که گفت‌وگو کردیم، این منطق را می‌پذیرند و اعلام می‌کنند که آمریکا باید جدیت خود را نشان دهد.