به گزارش گروه رسانه ای با مردم، حبیب الله رضادوست با بیان اینکه برداشت پیلهتر ابریشم از ۲۵ خرداد آغاز شد گفت: در این مدت نوغانداران کشور هزار و ۱۰۰ تن پیلهتر ابریشم به ارزش هزار و ۳۰۰ میلیارد تومان تولید کردند.
وی افزود: نوغانداران گیلان هم امسال با تولید بیش از ۳۰۰ تن پیلهتر ابریشم به ارزش حدود ۳۷۵ میلیارد تومان درآمد کسب کردند
اوج توليد ابريشم در ايران به 400 سال قبل و عهد صفويه بازميگردد كه در آن زمان، توليد ابريشم خام كشور به سه هزار تن در سال ميرسيد؛ در این زمان مناطقی نظیر گیلان، مازندران، خراسان، اصفهان، یزد، کرمان و کاشان ازجمله مراکز تولید پیله و ابریشم بودهاند. در دوره صفویه جغرافیای تولید ابریشم بسیار گسترده بوده است. پهنه وسیعی از آبشوران(بادکوبه)، شیروان، تالش، جلگه وسیع گیلان، مازندران تا استرآباد، خراسان، اصفهان فارس و کاشان همه از مراکز تولید ابریشم بودند.
با این وجود ۶۰ تا ۷۰ درصد ابریشم ایران در گیلان تولید میشد و بهخاطر مرغوبیت برگ توت، ابریشم مرغوب تری در گیلان تولید میشد، به همین دلیل گیلان مورد توجه صفویه قرار گرفت. پیش از صفویه، کیائیان، یعنی حاکمان محلی شرق گیلان، برای ابریشم اهمیت زیادی قائل بودند. بر اساس آمارهاي منتشرشده، در دوره صفويه، گيلان از لحاظ كيفيت ابريشم حائز مقام اول بوده است.
طبق آمارهاي تاريخ، شمال ايران در آن دوران ميتوانست سالانه 1200 تن ابريشم توليد كند، گرچه در دوره صفويه، مناطق گرجستان، ارمنستان، تركمنستان و افغانستان كه از مراكز پرورش كرم ابريشم بودند، بخشي از خاک ايران را تشكيل ميدادند، اما مرغوب ترین نوع ابریشم متعلق به شهرهای گیلان بوده است.
بعد از تصرف گیلان توسط شاه عباس اول در سال ۱۰۰۰ هجری، امنیت زیادی در این سرزمین پدیدار شد، راهها گسترش پیدا کرد، کاروانسراها، پلها و جاده معروف راه شاه عباسی ساخته شد. ابریشم آن روز معادل نفت امروز ارزش داشت و مهمترین کالای اقتصادی آن زمان ایران بود. شاه عباس به همین دلیل نه تنها گیلان را تابعه دولت مرکزی کرد، بلکه اراضی سواحل دریای کاسپین را ملک خاصه خود کرد. شاه عباس اول، به پشتوانه سود ابریشم توانست عثمانیها و ازبکها را شکست دهد
ین مسیر پس از انقلاب در ایران، بیش از دو دهه دنبال شد و در دهه هفتاد بیشترین میزان صادرات ابریشم انجام می شد. به طوری که در حدود 800 تا 850 تن ابریشم تولید می شد و یک میلیارد دلار صادرات فرش ابریشم انجام می شد. در این دوره از ابریشم وارداتی بسیار کم استفاده می شد. اما با آغاز خصوصیسازیها در دهه هشتاد و تغییر تعرفه واردات این کالا (یعنی کاهش تعرفه) این صنعت به شدت ضربه خورد.
دیگر خریداران داخلی از ابریشم داخلی استفاده نمی کردند و حتی برای استفاده از ابریشم ضخیم خارجی که ارزان تر بود، ماشین آلات خود را تغییر دادند. به این ترتیب از سال 1380 تا 1400 یعنی در طی 20 سال این صنعت کاهش تولید قابل توجهی را تجربه کرد. این کاهش در کل ایران و به خصوص در گیلان به عنوان تولیدکننده ابریشم مرغوب مشهود است.
.